Artykuły

Państwowe Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum Handlowe w Kole w latach 1947 - 1951

Państwowe Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum Handlowe w Kole w latach 1947 - 1951

Szkoła - Państwowe Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum Handlowe - jak wynika z nazwy - przyjęła strukturę dwustopniową. Pierwszy stopień nauczania zawodowego stanowiło Gimnazjum Handlowe, w którym nauka trwała trzy lata. Po ukończeniu gimnazjum absolwenci otrzymali dyplom ukończenia szkoły, tzw. małej matury. Mogli oni podejmować pracę, jak też posiadali uprawnienia do dalszej nauki w Liceum Handlowym.

Liceum Handlowe natomiast było drugim stopniem nauczania, w którym nauka trwała dwa lata i kończyła się egzaminem maturalnym. Absolwenci uzyskiwali świadectwo dojrzałości, które uprawniało do studiów wyższych. Program nauczania w szkole obejmował przedmioty ogólnokształcące, wiele z nich zakresem były zbliżone do programu szkół średnich ogólnokształcących oraz przedmioty zawodowe.

Mimo trudności, a wręcz - niemożliwości - w dniu 18 września 1947 roku rozpoczęły się normalne lekcje kierowane przez niżej wymienione grono nauczycielskie: Stawicki Leon, Tokarska Lucyna, Leja Leon, Kosmalski Jerzy, Będzińska Aleksandra, Fagasińska Ewa, Fagasiński Włodzimierz , Kaźmierski Stefan, Strzelecki Zygmunt, Rostek Wacław i przez nauczycieli dochodzących z Gimnazjum Ogólnokształcącego ,,Oświata" w Kole: Bajer Stanisław, Krzycki Zygmunt, Gulina Wacław, Skoczylas Karol, Stelmach Alfred, Lewandowski Lucjan. Ofiarna i umiejętna praca dyrektora szkoły oraz grona nauczycielskiego doprowadza do dynamicznego rozwoju szkoły. O ile w roku 1947/48 liczba uczniów wynosiła 212, w roku 1948/49 osiąga 299, to w roku 1949/50 - 436, a w roku 1950/51 osiąga liczbę 513 uczniów. Tym samym została potwierdzona i przez życie skonfrontowana słuszność przyjętej w roku 1947 koncepcji powołania do życia średniej Szkoły Zawodowej w Kole.

Do tak dynamicznego dalszego rozwoju dotychczasowy budynek szkoły nie wystarczał. Stąd zajęcia szkolne były organizowane na dwie zmiany. W takiej sytuacji praca dydaktyczno-wychowawcza była bardzo utrudniona. Z tego też względu Dyrekcja Szkoły wspólnie z Radą Pedagogiczną i Komitetem Rodzicielskim czyniła uporczywe starania o nowy gmach, który otrzymała dnia 22.12.1950r. przy ul. Mickiewicza 1 zajmowany dotychczas przez Starostwo. "Dzięki takiej translokacji - pisał Leon Leja - szkoła otrzymała bardzo dobre warunki lokalowe i mogła rozwijać swą działalność pedagogiczną w pełnym tego słowa znaczeniu".

W takich warunkach bardzo szybko rozwinęła się praca pozalekcyjna wychowawców z młodzieżą. Szczególnie wyróżniały się zespoły zainteresowań pod kierunkiem na

 

uczycieli: Zofii Zdrojowej i Leona Lei. Rozwinął swą działalność Związek Młodzieży Polskiej oraz Związek Harcerstwa Polskiego. W tym czasie zorganizowany został chór szkolny prowadzony przez działacza oświatowego Wielkopolski i nauczyciela szkoły - Jana Szczepankiewicza. W celu umuzykalnienia młodzieży Dyrekcja Szkoły wraz z Samorządem Uczniowskim organizowała systematyczne spotkania z artystami Opery i Filharmonii Poznańskiej. Liczne też były wieczory z poetami i pisarzami. Atmosferę tych spotkań oddaje znajdujący się w archiwum Samorządu list Jalu Kurka, w którym czytamy:

"Pamiętam doskonale Wasze miasteczko przepołowione mostem i piękną atmosferą, jaką mi stworzyliście. Przesyłam Wam maleńki wierszyk, proszę go sobie przeczytać (Weronika także) to jest dowód mojej pamięci o Was. (Nie drukować). Dla wszystkich uczennic i uczniów Waszego Zakładu łączę serdeczne pozdrowienia oraz życzenia końcowych sukcesów w nauce (włącznie z matematyką)". Kraków, 20.04.1949r. Treść powyższego tekstu jest świadectwem poziomu intelektualnego młodzieży tej szkoły, który został ukształtowany w niemałym stopniu przez ofiarnych wychowawców. Na rozwój intelektualny oraz wyniki nauczania wpłynęła również biblioteka szkolna, która została w tym okresie zorganizowana od podstaw.

Ścisła współpraca Komitetu Rodzicielskiego z Dyrekcją Szkoły i Radą Pedagogiczną doprowadziła do udzielenia stypendium najbardziej potrzebującym, a zwłaszcza sierotom po ofiar

 

ach wojny, zakup pomocy naukowych, organizowanie dożywiania w szkole. Zaś współpraca z Towarzystwem Burs i Stypendium umożliwiła uzyskanie funduszy na stypendia oraz miejsca w internatach.  W wyniku takiej działalności w roku 1949 szkoła mogła przekazać władzom powiatu kolskiego i społeczeństwu pierwszych absolwentów liceum 2-go stopnia ze świadectwem dojrzałości. Natomiast w roku 1950 wychodzą pierwsi absolwenci gimnazjum z dyplomem ukończenia szkoły (mała matura). Ten rok w historii szkoły wykazał, jak potrzebna była szkoła w tym rejonie, bowiem na ogólną liczbę kończących gimnazjum, wynoszącą 180 absolwentów, aż 100 z nich podjęło pracę. Pozostali rozpoczęli naukę w liceum 2-go stopnia. W ten sposób został częściowo zapłacony społeczeństwu powiatu kolskiego trud i wysiłek przy organizowaniu szkoły.

Licznik wizyt

Today61
Yesterday656
Week717
Month8956
All386645

Currently are 50 guests and no members online

Modified by Graph-Site-Net 2012